براى آنچه اميد داشته باشد ، از بين‌رفتنىتر و براى آنچه بيم دارد ، سريعتر باشد . . . » « 1 » . ( 1 ) 10 - حضرت فرمود : « از نشانه‌هاى علامتهاى قبول ، نشستن نزد اهل خرد است و از نشانه‌هاى عوامل جهل ، جدال با غير اهل كفر و از دلايل عالم ، انتقاد وى از سخن خويش و علم او به حقايق فنون بينش است . . . » « 2 » . ( 2 ) 11 - حضرت فرمود : « مؤمن ، خداوند را پناه خويش قرار مىدهد و گفتار او را آيينهء خود مىسازد ، پس گاهى به صفت مؤمنان مىنگرد و گاه وصف متجبران را مورد توجه قرار مىدهد ، بنابراين ، وى از او در لطايف و از نفس خويش ، در تعارف و از هوش خود ، در يقين و از پاكى خويش ، در تمكين باشد . . . » « 3 » . ( 3 ) 12 - حضرت فرمود : « هرگاه شنيدى كه شخصى متعرض نواميس مردم مىشود ، پس تلاش كن كه تو را نشناسد . . . » « 4 » . ( 4 ) 13 - آن حضرت عليه السّلام به مردى كه ديگرى را نزد وى غيبت كرده بود ، فرمود : « اى شخص ! از غيبت ، خوددارى كن كه آن خوراك سگهاى جهنّم است . . . » « 5 » . ( 5 ) 14 - مردى در حضور آن حضرت ، سخن راند و گفت : كار نيك اگر براى غير اهل آن انجام شود ، از بين مىرود . آن حضرت عليه السّلام فرمود : « چنين نيست ،

--> ( 1 ) تحف العقول ، ص 246 - 248 . ( 2 ) همان . ( 3 ) تحف العقول ، 246 - 248 . ( 4 ) ريحانة الرسول ، ص 55 . ( 5 ) بحار ، 78 / 117 . تحف العقول . ص 245 .